Pejgamberi (paqja qoftë mbi të!) u nis drejt Hunejnit, që gjendej në një luginë midis Taifit dhe Mekës, ndërkohë me të ishin dhe disa nga sahabët që sapo kishin hyrë në fenë islame. Ata kaluan pranë një peme, e cila njihej me emrin "Dhatu en'uat" që do të thotë "Pema ku varen gjërat". Idhujtarët e madhëronin këtë pemë dhe varnin në të armët e tyre dhe gjëra të tjera në kërkim të begatisë. Këta sahabë që ishin të rinj në Islam kërkuan nga Pejgamberi (paqja qoftë mbi të!) të caktonte për ta një pemë si ajo, ku të varnin armët e tyre, duke menduar se një gjë e tillë është e lejuar. Pejgamberi (paqja qoftë mbi të!) lëvdoi dhe madhëroi Allahun në formë refuzimi ndaj asaj që ata thanë. Ai i njoftoi se këto fjalë ishin të ngjashme me fjalët që populli i Musait i tha Musait: "Cakto për ne një zot siç kanë ata zota!" Populli i Musait e bënë këtë kërkesë kur panë një popull që adhuronin idhujt. Kështu, ata kërkuan nga ai që të kishin dhe ata idhuj siç kishin idhujtarët. Pejgamberi (paqja qoftë mbi të!) i njoftoi këta sahabë që kjo gjë është imitim i rrugës së popullit të Musait. Mandej Pejgamberi (paqja qoftë mbi të!) njoftoi se ky umet do të ndjekë rrugën e hebrenjve dhe të krishterëve dhe do të bëjë atë që ata kanë bërë. Ai e tha këtë në formë paralajmërimi.

• Nganjëherë njeriut i pëlqen diçka dhe ai pandeh se ajo e afron atë tek Allahu i Madhëruar, por, në të vërtetë,ajo e largon atë prej Tij.
• Është e udhës që muslimani të lartësojë e të madhërojë Allahun kur të dëgjojë diçka që nuk duhet thënë në lidhje me fenë dhe gjithashtu kur çuditet.
• Prej formave të shirkut është dhe kërkimi i begatisë nga pemët, gurët dhe sende të tjera. Kjo sepse begatia kërkohet vetëm nga Allahu i Madhëruar.
• Arsyeja e adhurimit të idhujve është madhërimi, qëndrimi pranë tyre dhe kërkimi i begatisë prej tyre.
• Është detyrë të mbyllen dyert dhe rrugët që të shpiejnë në shirk.
• Kritika që ceket në tekstet fetare në raport me hebrenjtë dhe të krishterët shërben si një paralajmërim për ne.
• Nuk lejohet përngjasimi me njerëzit e periudhës së injorancës ose me hebrenjtë dhe të krishterët, me përjashtim të atyre çështjeve që vërtetohet me argument se janë pjesë e fesë sonë.

1. Ballina
2. Akideja
3. Besimi në Allahun e Lartësuar
4. Teuhidi uluhije
5. Hadithi

• A të të dërgoj për atë me të cilën më ka dërguar i Dërguari i Allahut ﷺ: të mos lësh statujë pa prishur e as varr të ngritur pa e rrafshuar!
• Gjynahet më të mëdha janë: shirku ndaj Allahut, siguria nga të papriturat e Allahut dhe humbja e shpresës në mëshirën e Allahut
• E drejta e Allahut kundrejt njerëzve është që ta adhurojnë Atë dhe të mos i bëjnë ortak asgjë. Ndërkaq, e drejta e njerëzve tek Allahu është që të mos dënojë askënd që nuk i bën ortak Atij asgjë
• Të mos mbetet pa u këputur asnjë qafore teli, - ose ka thënë vetëm: qafore, - në qafat e deveve.”