Një grup njerëzish shkuan te Profeti (paqja qoftë mbi të!) dhe kur mbërritën tek ai, e lavdëruan me disa fjalë që ai (paqja qoftë mbi të!) nuk i pëlqeu. Ata i thanë: "Ti je zotëria ynë" Ai (paqja qoftë mbi të!) tha: "Zotëria është Allahu!" Atij i takon zotërimi dhe sundimi i plotë mbi krijesat e Tij, ndërsa krijesat janë robërit e Tij. Ata i thanë: "Ti je më i virtytshmi ndër ne." D.m.th. më i larti ndër ne në pozitë, në fisnikëri dhe në veçori. Dhe: "Ti je më superiori ndër ne." Domethënë: ti je më superiori ndër ne, në bamirësi, në madhështi dhe në pozitë. Pastaj Profeti (paqja qoftë mbi të!) i këshilloi që të thonin fjalët e tyre të zakonshme dhe të mos viheshin në siklet në përzgjedhjen e fjalëve, si dhe të bënin kujdes gjithashtu që djalli të mos i shtynte drejt ekstremizmit dhe kalimit të caqeve, duke rënë në gjëra të paligjshme si shirku dhe mjetet që të çojnë në shirk.

• Pozita e lartë e Profetit (paqja qoftë mbi të!) në zemrat e shokëve të tij dhe respekti që ata kishin për të.
• Ndalimi i sikletosjes në përzgjedhjen e fjalëve dhe të qenët mesatar në të folur.
• Ruajtja e teuhidit nga fjalët dhe veprat që e cenojnë atë.
• Ndalimi i ekstremizmit në lavdërimin e dikujt, ngase ai është një prej shtigjeve të djallit.
• Profeti (paqja qoftë mbi të!) është zotëria i bijve të Ademit, ndërsa ajo që është cekur në këtë hadith, është thënë nga modestia dhe nga frika se mos po i kalonin caqet në lavdërimin e tij.

1. Ballina
2. Akideja
3. Besimi në të dërguarit
4. Profeti ynë, Muhamedi ﷺ
5. Hadithi

• “Gjithë umeti im do të hyjnë në Xhenet, përveç atyre që refuzojnë
• Betohem në Atë, në Dorën e të Cilit është shpirti i Muhamedit, se nuk ka njeri nga ky umet, qoftë hebre, qoftë i krishterë, që dëgjon për mua, e pastaj vdes pa besuar shpalljen me të cilën jam dërguar, vetëm se do të jetë banor i Zjarrit...
• Të Dërguarit të Allahut ﷺ i zbriti shpallja duke qenë në moshën dyzetvjeçare
• Unë jam Dimam ibn Thalebe nga fisi i Sad ibn Bekrit