از سلیمان بن صُرَد رضی الله عنه روایت است که فرمود: با رسول الله صلى الله عليه وسلم نشسته بودم؛ دو نفر به يکديگر دشنام می دادند؛ به گونه ای که چهره ی يکی از آنها سرخ شده و رگ های گردنش باد کرده بود، رسول الله صلى الله عليه وسلم فرمودند: «من کلمه ای می دانم که اگر آن را بگويد، خشمش فرو می نشيند. اگر بگويد: "أَعْوذُ بِاللّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ" خشمش برطرف می شود» به او گفتند: رسول الله صلى الله عليه وسلم می فرمايند: «از شر شيطان رانده شده به الله پناه ببر»، او گفت: آیا من دیوانه ام؟ صحیح - متفق علیه
explain-icon

توضیح

دو مرد در حضور رسول الله صلی الله علیه وسلم یکدیگر را دشنام می دادند؛ یکی از آنها چنان خشمگین شد که رنگ چهره اش تغییر کرد و رگ های گردنش باد کرده بود. رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند: من کلمه ای می دانم که اگر شخص خشمگین آن را بگوید، خشم وی برطرف می شود، و آن "اعوذ بالله من الشیطان الرجیم" می باشد. پس به آن مرد گفتند: رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند: اعوذ بالله من الشیطان الرجیم بگو. او گفت: آیا من دیوانه ام؟! و گمان نمود از شر شیطان به الله متعال پناه بردن تنها برای کسی است که دیوانه باشد.

explain-icon

از فوائد حدیث

  • حرص پیامبر صلی الله علیه وسلم به ارشاد و رهنمایی، هرگاه سبب آن وجود می داشت.
  • خشم از سوی شیطان است.
  • امر به پناه بردن به الله متعال از شر شیطان هنگام خشم، الله متعال فرموده است: (وإما ينزغنك من الشيطان نزغ فاستعذ بالله..) الآيةَ. (و اگر وسوسه‌ای از سوی شیطان به تو رسید، به الله پناه ببر ...)
  • هشدار از دشنام و آنچه شبیه آن از لعن باشد، و تنفر از آنها؛ زیرا آنها باعث فساد در بین مردم می شوند.
  • انتقال نصیحت به کسی که آن را نشنیده است تا از آن بهره مند شود.
  • پیامبر صلی الله علیه وسلم از خشم برحذر داشته است؛ زیرا موجب شر و بی تدبیری می شود، و او صلی الله علیه وسلم خشم نمی نمود مگر اینکه حرمات الله متعال پامال و نادیده گرفته شود، که این خشم ستودنی است.
  • نووی در مورد سخن آن مرد که گفت «آیا من دیوانه هستم؟» گفت: ممکن گویندۀ این سخن از منافقین و یا از بادیه نشینان خشمگین بوده باشد.