Twee mannen waren aan het ruziën en elkaar aan het beschimpen in het bijzijn van de Profeet (vrede zij met hem). Het gezicht van één van hen was dieprood geworden en zijn aderen rond zijn nek waren gezwollen. De Profeet (vrede zij met hem) zei: Ik ken een uitdrukking die, als deze boze persoon die zou uitspreken, zijn woede zou doen verdwijnen. Als hij zou zeggen: 'Ik zoek toevlucht bij Allah tegen de vervloekte satan', zou zijn woede verdwijnen. Ze zeiden tegen hem: 'De Profeet (vrede zij met hem) heeft gezegd: Zoek toevlucht bij Allah tegen de satan.' Hij antwoordde: "Ben ik gek misschien?" Hij dacht dat alleen iemand die gek was, toevlucht zou zoeken bij bij de satan.