پیامبر صلی الله علیه وسلم در بارهٔ منافقان و تنبلی آنان از حضور در نماز به ویژه نماز خفتن و صبح خبر دادهاند، و اینکه اگر میزان اجر و ثوابی که حضور در این نمازها همراه با جماعت مسلمانان است را میدانستند حتی مانند کودکان سینهخیز بر دست و زانو در این نمازها حاضر میشدند. پیامبر صلی الله علیه وسلم عزم نمود تا امر کند كه نماز را برپا کنند، و مردی را به عنوان پیشنماز به جای خود بگذارد، و سپس خود با كسانى با دستههایی هیزم به سوی مردانی بروند که در جماعت حاضر نمیشوند، و خانههای شان را با آتش بسوزانند؛ و این به سبب شدت گناهی بود که مرتکب میشدند، اما ایشان چنین نکردند، زیرا در این خانهها زنان و کودکان بیگناه و دیگر کسانی هستند که عذر دارند و گناهی ندارند.