پیامبر صلی الله علیه وسلم به شکل دوامدار به تلاوت قرآن کریم دستور داده است، تا اینکه پس از حفظ آن در سینه اش آن را فراموش نکند، و این سخن را با سوگند خویش تأکید نمود ـ که درود خدا بر او باد ـ که قرآن از سینهها رَهاتر و گریزپاتر است از شتران در بند، که اگر آدمی پیوسته بدان پردازد، آن را نگاه دارد و اگر رهایش کند، می رود و ناپدید می شود.