از عَمرو بن شُعیب از پدرش از پدربزرگش روایت است که رسول الله ـ صلی الله علیه وسلم ـ فرمود: «مُرُوا أولادكمِ بالصلاةِ وهم أبناءُ سبعِ سِنينَ، واضرِبوهم عليها وهم أبناءُ عَشرٍ، وفرِّقوا بينهم في المَضاجِعِ»: «فرزندان‌تان را در هفت سالگی به نماز امر کنید و در ده سالگی برای نماز بزنید و محل خواب آنان را جدا کنید». حسن است - به روایت ابوداوود
explain-icon

شرح

پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ بیان نموده که باید پدر فرزندانش - پسر و دختر - را در هفت سالگی‌ به نماز امر کند و هرآنچه برای برپا داشتن نماز لازم است، به آنان بیاموزد. و هرگاه به ده سالگی رسیدند بر اهمیت این امر بیفزاید و در صورت کوتاهی در نماز، آنان را بزند و باید در این سن محل خواب آنان را از هم جدا کند.

explain-icon

از نکات این حدیث

  • آموزش امور دین به فرزندان پیش از بلوغ که از مهم‌ترین این امور، نماز است.
  • زدن برای تادیب است نه برای شکنجه و تعذیب؛ بنابراین زدن باید مناسب حال وی باشد.
  • توجه شریعت به حفظ ناموس و بستن هر راهی که ممکن است به فساد آن منتهی شود.