از عبدالله بن مسعود رضیاللهعنه روایت است که گفت: نزد پیامبر صلیاللهعلیهوسلم از مردی یاد شد که تمام شب را تا صبح میخوابد. ایشان فرمودند: «ذَاكَ رَجُلٌ بَالَ الشَّيْطَانُ فِي أُذُنَيْهِ، أَوْ قَالَ: فِي أُذُنِهِ»: «آن مردی است که شیطان در دو گوشش - یا در گوش او - ادرار کرده است».
صحیح است - بخارى و مسلم در روايت آن اتفاق دارند
نزد پیامبر صلیاللهعلیهوسلم از مردی یاد شد که تا صبح و هنگام طلوع خورشید خوابیده و برای نماز فرض برنخاسته است، پس ایشان صلیاللهعلیهوسلم فرمودند: «او مردی است که شیطان در گوشهایش ادرار کرده است».
از نکات این حدیث
کراهت ترک نماز شب و بیان اینکه سبب آن شیطان است.
هوشیار بودن نسبت به شیطان که در هر راهی در کمین انسان نشسته تا میان او و طاعت الله عزوجل مانعتراشی کند.
ابن حجر میگوید: «منظور این سخن ایشان که فرمود: «برای نماز برنخاست» جنس نماز است و احتمال هم دارد که منظور نماز خاصی باشد مانند نماز شب یا نماز فرض».
طیبی میگوید: «به صورت مشخص از گوش یاد شده است هرچند نام بردن از چشم برای خواب مناسبتر است، تا به سنگینی خواب اشاره کند زیرا گوش است که محل توجه و بیداری است؛ و از این جهت ادرار ذکر شده که آسانتر به جاهای خالی وارد شده و سریعتر جذب عروق میشود و باعث تنبلی در همهٔ اعضای بدن میگردد».