share_hadeeth
پیامبر صلی الله علیه وسلم بیان میدارد که در روز قیامت مرگ را به شکل گوسفند نری میآورد که سیاه و سفید است، پس ندا داده میشود که ای اهل بهشت! آنان گردن خود را میکشند و سرشان را بالا میگیرند و مینگرند، پس به آنها گفته میشود: آیا این را میشناسید؟ میگویند: آری، این مرگ است و همهٔ آنان او را دیدهاند و شناختهاند، سپس منادی ندا میزند: ای اهل دوزخ! پس گردنهایشان را میکشند و سرشان را بالا میگیرند و مینگرند، سپس میگوید: آیا این را میشناسید؟ میگویند: آری، این مرگ است و همهشان او را دیدهاند، سپس او را ذبح میکنند، آنگاه منادی ندا میزند که: ای اهل بهشت، بقایی است ابدی و مرگی نیست؛ و ای اهل دوزخ، بقایی است ابدی و دیگر مرگی نیست. این برای آن است که خوشی و نعمت بهشتیان بیشتر شود و بر عذاب کافران افزوده گردد. سپس پیامبر صلی الله علیه وسلم این آیه را خواندند: {وَأَنذِرهُم يَومَ الحَسرَةِ إِذ قُضِيَ الأَمرُ وَهُم في غَفلَةٍ وَهُم لا يُؤمِنونَ} [مريم: ۳۹] (و [ای پیامبر،] به آنان دربارۀ روز [پشیمانی و] حسرت هشدار بده؛ آنگاه كه کار [داورى] انجام میگیرد؛ و [امروز] آنان در غفلتند و ایمان نمیآورند). بنابراین در روز قیامت میان اهل بهشت و دوزخ جدایی حاصل میشود و هریک به سمتی میروند که در مسیر آن بودهاند و تا ابد در آن میمانند، آنگاه بدکار حسرت میخورد و پشیمان میشود که چرا عمل نیک انجام نداده است؛ و آنکه کوتاهی نموده هم حسرت میخورد که چرا به اعمال خیر خود نیفزوده است.
