از انس ـ رضی الله عنه ـ روایت است که: مردی از پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ درباره‌ی قیامت پرسید و گفت: قیامت چه زمانی است؟ فرمود: «وَمَاذَا أَعْدَدْتَ لَهَا»: «برایش چه آماده کرده‌ای؟» گفت: هیچ چیز، جز آنکه الله و پیامبرش را دوست دارم. پس رسول خدا فرمود: «أَنْتَ مَعَ مَنْ أَحْبَبْتَ»: «تو با کسی خواهی بود که دوستش داری». انس می‌گوید: از هیچ چیزی به مانند این سخن پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ شاد نشدیم که فرمودند: «تو با کسی خواهی بود که دوستش داری». انس می‌گوید: پس من که پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ و ابوبکر و عمر را دوست دارم، امیدوارم به سبب محبتم نسبت به آنان با آنها باشم، اگرچه همانند اعمال آنان را انجام نداده باشم. صحیح است - بخارى و مسلم در روايت آن اتفاق دارند
explain-icon

شرح

مردی اعرابی - از کسانی که در صحرا ساکن هستند - دربارهٔ هنگامه‌ی برپایی قیامت از پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ سوال می‌کند که پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ از او می‌پرسد که چه اعمال نیکی برای آن هنگام آماده کرده‌ای؟ سوال کننده می‌گوید: برای آن عمل زیادی آماده نکرده‌ام جز آنکه الله و پیامبرش را دوست دارم و دیگر عبادات قلبی و بدنی و مالی را نام نمی‌برد؛ زیرا همهٔ این عبادات فرعِ محبت و حاصل آن هستند؛ و محبت صادقانه انسان را به تلاش در انجام عمل نیک وامی‌دارد. پس پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ به او می‌فرماید: «تو با کسی خواهی بود که دوستش می‌داری». درنتیجه با این بشارت، اصحاب پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ بسیار خوشحال می‌شوند. سپس انس ـ رضی الله عنه ـ خبر می‌دهد که او پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ و ابوبکر و عمر را دوست دارد و امیدوار است که با آنان باشد، اگرچه عملش مانند اعمال آنان نباشد.

explain-icon

از نکات این حدیث

  • حکمت پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ در پاسخ دادن به سوال کننده؛ چنانکه او را متوجه مساله‌ای می‌کند که برای او مهم است و نجاتگر اوست؛ یعنی آماده شدن برای آخرت با کارهای مفید و عمل صالح.
  • الله تعالی علم هنگامه‌ی برپایی قیامت را از بندگان پنهان داشته تا همواره انسان برای دیدار الله متعال آمادگی داشته باشد.
  • فضیلت دوست داشتن الله و پیامبرش و مومنان صالح و هشدار نسبت به دوست داشتن مشرکان.
  • این سخن پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ که: «تو با کسی خواهی بود که دوست داری» به معنای تساوی در درجه و منزلت نیست، بلکه یادآور این مساله است که همگی در بهشت خواهند بود، به طوری که هریک می‌تواند با وجود دوری مکان، دیگری را ببیند.
  • جلب توجه مسلمان به آنچه بیشتر به صلاح و مصلحت او بوده و نفع بیشتری برای او دارد و ترک پرسش از اموری که برایش سودی ندارد.