Nagtanong ang Propeta (basbasan siya ni Allāh at pangalagaan) sa mga Kasamahan niya: "Nagnanais ba kayo na magpabatid ako sa inyo at magpaalam ako sa inyo hinggil sa pinakamainam sa mga gawa ninyo, pinakamarangal sa mga ito, pinakamalago sa mga ito, pinakadalisay sa mga ito, pinakabusilak sa mga ito sa ganang kay Allāh na Tagapagmay-ari (kamahal-mahalan Siya at kapita-pitagan), pinakaangat sa mga ito sa mga tahanan ninyo sa Paraiso, pinakamabuti para sa inyo kaysa sa pagkakawanggawa ng ginto at pilak, at pinakamabuti para sa inyo kaysa makipagtagpo kayo sa mga tagatangging sumampalataya para makipaglaban para tumaga kayo sa mga leeg nila at tumaga sila sa mga leeg ninyo? Nagsabi ang mga Kasamahan: "Opo, nagnanais kami niyon." Nagsabi ang Propeta (basbasan siya ni Allāh at pangalagaan): "Ang pag-alaala kay Allāh (napakataas Siya) sa kabuuan ng mga oras at sa lahat ng mga anyo at mga kalagayan."

• Ang pagpapamalagi sa pag-alaala kay Allāh (napakataas Siya) nang nakalantad at nang nakakubli ay bahagi ng pinakadakila sa paglapit at pinakakapaki-pakinabang dito sa ganang kay Allāh.
• Ang lahat ng mga gawain ay isinabatas lamang para sa pagpapanatili sa pag-alaala kay Allāh (napakataas Siya). Nagsabi si Allāh (napakataas Siya): {magpanatili ka ng pagdarasal para sa pag-alaala sa Akin.} (Qur'ān 20:14) Nagsabi naman ang Propeta (basbasan siya ni Allāh at pangalagaan): "Ginawa lamang ang paglibot sa Bahay [ni Allāh], ang pagpabalik-balik sa pagitan ng Ṣafā at Marwah, at ang pagpukol sa mga jamrah para sa pagpapanatili ng pag-alaala kay Allāh." (Nagsalaysay nito sina Imām Abū Dāwud at Imām At-Tirmidhīy.)
• Nagsabi si Al-`Izz bin `Abdissalām sa Qawā`id (Mga Tuntunin) niya: "Ang ḥadīth na ito ay kabilang sa nagpapatunay na ang gantimpala ay hindi inireresulta ng sukat ng pagpapakapagal sa lahat ng mga pagsamba; bagkus maaaring magpabuya si Allāh (napakataas Siya) sa kaunti ang mga gawa ng higit kaysa sa ipinapabuya Niya sa marami ang mga ito sapagkat ang gantimpala ay inireresulta ng pagkakaibahan ng rangko sa karangalan."
• Nagsabi naman si Al-Munawī sa Fayḍ Al-Qadīr: "Ang ḥadīth na ito ay naipapakahulugan na ang pag-alaala ay higit na mainam para sa mga pinatungkulan dito. Kung sakaling pinatungkulan dito ang isang matapang na magiting na natamo sa pamamagitan niya ang pakinabang ng Islām sa pakikipaglaban, talagang sinabi sana sa kanya ang pakikibaka; o ang mayamang nagpapakinabang sa mga maralita ng yaman niya, sinabi sana sa kanya ang pagkakawanggawa; o ang nakakakaya sa pagsasagawa ng ḥajj, sinabi sana sa kanya ang pagsasagawa ng ḥajj; o ang sinumang may mga magulang, sinabi sana sa kanya ang pagsasamabuting-loob ka sa kanila. Sa pamamagitan nito natatamo ang pagtutugma sa pagitan ng mga pabatid.
• Ang pinakakumpletong pag-alaala ay ang binigkas ng dila kasama ng pagninilay-nilay ng puso, pagkatapos ang naging sa pamamagitan ng puso lamang gaya ng pag-iisip-isip, pagkatapos ang naging sa pamamagitan ng dila lamang. Sa bawat isa ay may pabuya kung niloob ni Allāh (napakataas Siya).
• Ang pananatili ng Muslim sa pagsambit ng mga pag-aalaalang nauugnay sa mga kalagayan gaya ng mga dhikr sa umaga at gabi; sa pagpasok sa masjid, bahay, at palikuran at sa paglabas mula rito; at sa iba pa roon ay gumagawa sa kanya na maging kabilang sa mga tagapag-alaala kay Allāh nang madalas.

1. Ang Pangunahin
2. Ang mga Kainaman at ang mga Kaasalan
3. Ang mga Kainaman
4. Ang mga Kainaman ng Dhikr
5. Ang ḥadīth

• Hindi titigil ang dila mo sa pagkanamamasa sa pag-alaala kay Allāh
• 'Pansinin, tunay na ako ay hindi nagpasumpa sa inyo dala ng paghihinala sa inyo. Subalit pumunta sa akin si Anghel Gabriel saka nagpabatid sa akin na si Allāh (kamahal-mahalan Siya at kapita-pitagan) ay nagmamapuri sa inyo sa mga anghel.'"}...
• Walang pinapakinggan si Allah tulad ng pakikinig Niya(sa pagbasa)ng Propeta sa napakaganda nitong boses
• Ang mga matitirang matuwid ay Lā ilāha illa –llāh (Walang Diyos kundi si Allah), Subḥāna –llāh (Napakamaluwalhati ni Allah), Al-ḥamdu lillāh (Ang papuri ay ukol kay Allah), at Lā ḥawla wa lā qūwata illā bi-llāh (Walang kapangyarihan at wala...