Nagpapabatid ang Propeta (s) tungkol sa dalawang kakanyahan sa mga tao kabilang sa mga gawain ng mga tagatangging sumampalataya at mga kaasalan ng Panahon ng Kamangmangan. Ang dalawang ito ay: Una: Ang paninirang-puri sa mga kaangkanan ng mga tao, ang pagmamaliit sa kanila, at ang pagpapakamalaki laban sa kanila. Ikalawa: Ang pagtataas ng tinig sa sandali ng kasawiang-palad bilang pagkainis sa pagtatakda o ang pagpupunit ng mga damit dahil sa tindi ng pagdadalamhati.

• Ang paghimok sa pagpapakumbaba at hindi pagpapakamalaki sa mga tao.
• Ang pagkakinakailangan ng pagtitiis sa kasawiang-palad at hindi pagkainis.
• Ang mga gawaing ito ay kabilang sa maliit na kawalang-pananampalataya. Hindi isang sangay kabilang sa mga sangay ng kawalang-paniniwala ang sinumang nakapagsagawa nito, na magiging isang tagtangging sumampalataya na nakagawa ng kawalang-pananampalatayang nagpapalabas sa kapaniwalaan hanggang sa umiral dito ang malaking kawalang-pananampalataya.
• Sumaway ang Islam laban sa bawat anumang nagpapahantong sa pagkakahati-hati sa pagitan ng mga Muslim gaya ng paninirang-puri sa mga kaangkanan at iba pa rito.

1. Ang Pangunahin
2. Ang Pinaniniwalaan
3. Ang mga Pangalan at ang mga Patakaran
4. Ang Kawalang-pananampalataya
5. Ang ḥadīth

• Tunay na siya ay hindi nagsabi isang araw man lang ng: Panginoon ko, magpatawad Ka sa akin ng kasalanan ko sa Araw ng Pagtutumbas."}
• Nakaaalam ba kayo kung ano ang sinabi ng Panginoon ninyo?" Nagsabi sila: "Si Allāh at ang Sugo Niya ay higit na nakaaalam." Nagsabi [si Allāh]: "Kinaumagahan, mayroon sa mga lingkod Ko na mananampalataya sa Akin at tagatangging-sumampalatay...
• Walang nagpaparatang na isang lalaki sa isang lalaki ng kasuwailan at walang nagpaparatang dito ng kawalang-pananampalataya malibang manunumbalik ito sa kanya, kung ang pinaratangan niya ay hindi naging gayon."}
• Ang kasunduan na nasa pagitan natin at nila ay ang ṣalāh. Kaya ang sinumang umiwan nito ay tumanggi ngang sumampalataya."}