از ابوهُرَیره رضی الله عنه روایت است که می‌گوید: رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند: «اثْنَتَانِ فِي النَّاسِ هُمَا بِهِمْ كُفْرٌ: الطَّعْنُ فِي النَّسَبِ، وَالنِّيَاحَةُ عَلَى الْمَيِّتِ»: «دو خصلت در میان مردم است که کفر هستند: عیبجویی از نَسَب و نوحه‌خوانی بر مرده». صحیح است - به روایت مسلم
explain-icon

شرح

پیامبر صلی الله علیه وسلم دربارهٔ دو خصلت از خصلت‌های مردم خبر می‌دهد که از کارهای کافران و اخلاق جاهلیت است و آن دو عبارتند از: نخست: عیبجویی از اصل و نَسَب مردم و کوچک شمردن و تحقیر آنان و تکبر ورزیدن بر آنان است. دوم: بلند کردن صدا هنگام مصیبت از روی اعتراض به تقدیر یا دریدن لباس از شدت بی‌صبری.

explain-icon

از نکات این حدیث

  • تشویق به تواضع و تکبر نورزیدن بر مردم.
  • وجوب صبر بر مصیبت و بی‌صبری نکردن.
  • این کارها از مصادیق کفر اصغر هستند و کسی که یکی از شعبه‌های کفر را مرتکب شود، از دین خارج نمی‌شود تا آنکه مرتکب کفر اکبر شود.
  • نهی اسلام از هر آنچه باعث تفرقه میان مسلمانان می‌شود، از جمله عیبجویی در اصل و نَسَب مردم و سایر موارد.