เมื่อท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม ได้ทำการตักบีร “อัลลอฮุอักบัร” เพื่อเริ่มทำการละหมาด ท่านจะนิ่งเงียบสักครู่หนึ่ง ก่อนที่จะอ่านซูเราะฮ์อัลฟาติหะฮ์ ซึ่งท่านจะเริ่มการละหมาดของท่านด้วยการกล่าวบทดุอาอ์ (วิงวอน) บางบท และบทหนึ่งจากบทดุอาอ์ คือ บทที่ท่านกล่าว: ความว่า "โอ้อัลลอฮ์ โปรดทำให้ระหว่างฉันกับความผิดพลาดของฉันได้ห่างออกจากกัน ดังเช่นที่พระองค์ทรงทำให้ระยะห่างระหว่างตะวันออกกับตะวันตก โอ้อัลลอฮ์ โปรดทรงชำระฉันจากความผิดของฉัน ดังเช่นผ้าขาวที่ถูกขจัดคราบสกปรกออกไป โอ้ อัลลอฮ์ โปรดทรงชำระล้างฉันจากความผิดของฉันด้วยน้ำ หิมะ และลูกเห็บ ด้วยเถิด" ท่านขอวิงวอนต่ออัลลอฮ์ ทำให้ท่านได้ห่างไกลจากความผิดต่างๆ เพื่อจะได้ไม่กระทำสิ่งเหล่านั้น ซึ่งเป็นการห่างไกลที่ไม่สามารถพบกันเลย เหมือนที่ไม่มีการพบกันระหว่างตะวันออกและตะวันตก และหากมีการกระทำความผิดนั้นขึ้นมาก็ขอให้พระองค์โปรดชำระท่านให้บริสุทธิ์จากความผิดเหล่านั้น เหมือนคราบสกปรกที่ขจัดออกจากผ้าขาว และชำระล้างความผิดของท่าน และทำให้เปลวไฟและความร้อนของความผิดเหล่านั้นเย็นลงด้วยสิ่งขจัดความผิดต่างๆ ด้วย น้ำ หิมะ และลูกเห็บ