ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม ห้ามมิให้เกิดความเกินเลย และเกินขอบเขตที่ศาสนาได้กำหนดไว้ในการยกย่องท่าน และการกล่าวถึงท่านด้วยคุณลักษณะหรือการกระทำที่เป็นเอกสิทธิ์ของอัลลอฮ์ หรือเชื่อว่าท่านรู้สิ่งเร้นลับ หรือวิงวอนต่อท่านควบคู่กับอัลลอฮ์ ดังที่ชาวคริสต์ทำกับอีซา บุตรของมัรยัม อะลัยฮิสลาม แล้วท่านก็ได้กล่าวชี้แจงว่า ท่านคือบ่าวของอัลลอฮ์คนหนึ่ง และท่านได้ใช้ให้กล่าวถึงท่านว่า บ่าวของอัลลอฮ์และเราะซูลของพระองค์