Profeti ﷺ në këtë hadith paralajmëroi se një grua nuk duhet ta japë veten në martesë, pa lejen e kujdestarëve të saj, dhe se martesa e saj konsiderohet e pavlefshme, ku këtë gjë e përsëriti tri herë, sikur martesa të mos kishte ndodhur fare. Nëse ai që është martuar me të, pa lejen e kujdestarit të saj, ka kryer marrëdhënie me të, atëherë ajo ka të drejtë të marrë të gjithë mehrin (dhuratën martesore) për shkak të marrëdhënive intime që ka pasur me të. Nëse kujdestarët polemizojnë për kujdestarinë e kontratës së martesës dhe janë të barabartë në këtë drejtim, atëherë kontrata i takon atij prej tyre që e fillon i pari, me kusht që kjo të bëhet duke pasur parasysh interesin më të mirë të saj. Nëse kujdestari refuzon ta martojë atë, atëherë është sikur ajo të mos ketë kujdestar; në këtë rast, sundimtari ose përfaqësuesi i tij, si gjykatësi dhe të ngjashmit me të, bëhet kujdestar i saj. Përndryshe, sundimtari nuk ka kujdestari, nëse është i pranishëm një kujdestar legjitim.