Abdullah ibn Mesudi (Allahu qoftë i kënaqur me të!) transmeton se Profeti ﷺ ka thënë: “Çdo profet që Allahu e ka dërguar në popujt para meje ka pasur nga populli i tij ndihmës dhe shokë, të cilët kanë punuar me traditën e tij dhe u përmbaheshin urdhrave të tij. Pas tyre vijnë breza që flasin çfarë nuk punojnë dhe punojnë çfarë nuk janë urdhëruar. Kush i lufton (ndalon nga kjo praktikë) këta me dorë, është besimtar, kush i lufton me gjuhë, është besimtar, dhe kush i lufton me zemër, është besimtar, e pas kësaj nuk ka iman as sa kokrra e sinapit.” Sahih - Transmeton Muslimi
explain-icon

Shpjegimi

Profeti ﷺ në këtë hadith tregon se çdo profet para tij, që Allahu e ka dërguar te një popull, ka pasur nga umeti i tij njerëz të sinqertë, ndihmëtarë dhe luftëtarë të përkushtuar, të cilët kanë qenë të denjë për të marrë përsipër udhëheqësinë pas tyre, ndiqnin traditën e tyre dhe u përmbaheshin urdhrave të tyre. Më pas, pas këtyre paraardhësve të devotshëm, do të vijnë njerëz që nuk kanë asnjë të mirë: thonë atë që nuk e veprojnë dhe e veprojnë atë që nuk janë të urdhëruar të bëjnë. Kush i lufton (ndalon nga kjo praktikë) këta me dorë, është besimtar, kush i lufton me gjuhë, është besimtar, dhe kush i lufton me zemër, është besimtar, e pas kësaj nuk ka iman as sa kokrra e sinapit.

explain-icon

Mësime nga hadithi

  • Inkurajimi për t'i luftuar (ndaluar) ata që e kundërshtojnë ligjin islam përmes gjuhës dhe veprave.
  • Mosrefuzimi i së keqes është tregues për imanin e dobët ose mosekzistimin e tij.
  • Allahu i Lartësuar ua ka lehtësuar profetëve, duke u dhënë pasues që mbartin dhe përçojnë mesazhin e tyre pas tyre.
  • Kush dëshiron shpëtimin, le ta ndjekë rrugën e profetëve, sepse çdo rrugë tjetër çon në shkatërrim dhe humbje.
  • Sa më shumë që kalon koha nga periudha e Profetit ﷺ dhe shokëve të tij (Allahu qoftë i kënaqur me ta!), njerëzit fillojnë të braktisin sunetet (traditën profetike), të ndjekin tekat dhe të shpikin risitë (bidatet).
  • Sqarimi i shkallëve të xhihadit: ai kryhet me dorë nga ata që kanë mundësi të bëjnë ndryshimin, bie fjala, udhëheqësit, pushtetarët dhe princat; kryhet me fjalë, duke shpjeguar të vërtetën dhe duke ftuar drejt saj; dhe kryhet me zemër, duke e urryer të keqen dhe duke mos e dashur, e as pranuar atë.
  • Urdhërimi i së mirës dhe ndalimi i së keqes është obligim.