මිය ගිය ඇත්තන්ට දොස් නැගීම, ඔවුන්ගේ මාන්‍යය කෙළසෙන ආකාරයෙන් කටයුතු කිරීම තහනම් බව නබි (සල්ලල්ලාහු අලයිහි වසල්ලම්) තුමාණෝ මෙහි පැහැදිලි කරයි. සැබැවින්ම එය දුෂ්චරිත අතරින්ය. ඔවුන් ඉදිරිපත් කළ ධර්මිෂ්ඨ හෝ අධර්මිෂ්ඨ ක්‍රියා වෙත ඔවුන් ළඟා වී ඇත. එමෙන්ම නගන දොස් ඔවුන් වෙත ළඟා වන්නේ ද නැත. සැබැවින්ම එමගින් වේදනා විඳිනුයේ ජීවතුන් අතර සිටින්නෝ වෙති.

• මියගිය ඇත්තන්හට දොස් නැගීම තහනම් කර ඇති බව මෙම හදීසය පෙන්වා දෙයි.
• ජීවත්ව සිටින අයගේ යහපත සැලකිල්ලට ගනිමින් සහ කලහකාරිත්වයෙන් හා වෛරයෙන් සමාජයේ ආරක්ෂාව සැලකිල්ලට ගනිමින් මළවුන්ට දොස් නැගීමෙන් වැළකී සිටීම.
• ඔවුන්ට බැණ වැදීම තහනම් කර තිබීමේ ප්‍රඥාව වනුයේ ඔවුන් ඉදිරිපත් කළ දෑ වෙත ඔවුන් ළඟා වී ඇති බැවින්, ඔවුනට දොස් නැගීම ප්‍රයෝජනවත් නොවන නිසාවෙනි. එහි ජීවත්ව සිටින ඔහුගේ ඥාතීන් වේදනා විඳිනු ඇත.
• යහපත නැති දෑ කතා කිරීම මිනිසාට යුතු නැත.

1. මුල් පිටුව
2. මහිමයන් සහ ආචාරධර්ම
3. නබි වදන

1. මුල් පිටුව
2. ආගමික නීති හා එහි මූලධර්ම
3. වත්පිළිවෙත් පිළිබඳ ආගමික නීති
4. මෘතදේහ
5. මරණය හා එහි නීති
6. නබි වදන

• කවරෙකු තම සහෝදරයාව වසරක් වෙන්කර දමන්නේ ද ඔහු ඔහුගේ රුධිරය හැලුවාක් මෙනි.
• සදකා හෙවත් දන් දීමෙන් ගැත්තකුගේ ධනය අඩු නොවේ. අපරාධයට ලක් වූ ගැත්තාට සිදුවන අපරාධය මත ඔහු ඉවසා සිටීමෙන් අල්ලාහ් ඔහුට ගෞරවය වැඩි කරනු මිස නැත. යාචකත්වයේ දොරටුව ගැත්තෙකු විසින් විවෘත කළ විට අල්ලාහ් දිළිඳුභාවයේ දොරටුව ඔහු වෙත විවෘත කරනු මිස නැ...
• “මුස්ලිම්වරයාට බැන වැදීම දුෂ්ටකමකි. ඔහු සමග ගැටුම් ඇති කර ගැනීම දේවත්වය ප්‍රතික්ෂේප කිරීමකි.”...
• නුඹලා තිදෙනෙකු වී නම්, නුඹලා ජනයා සමග මුසු වන තෙක් කෙනෙකු අතහැර දමා දෙදෙනා පමණක් රහස් සාකච්ඡාවේ නිරත නොවිය යුතුයි. හේතුව එය ඔහු දුකට පත් කරවන බැවිනි....