از ابو العباس سهل بن سعد ساعدی رضی الله عنه روایت است که گفت: مردی نزد پیامبر اکرم صلی الله علیه وسلم آمد و عرض کرد: ای فرستاده الله! مرا به عملی راهنمایی فرما که هرگاه آن را انجام دهم، الله متعال مرا دوست بدارد و مردم نیز مرا دوست داشته باشند، حضرت فرمودند: «در دنيا زهد و پارسايی پيشه کن تا الله تو را دوست بدارد، و به آنچه مردم دارند، چشم طمع نداشته باش، مردم تو را دوست خواهند داشت». قال النووي: حديث حسن - رواه ابن ماجه وغيره بأسانيد حسنة
explain-icon

توضیح

آن مرد از پیامبر صلی الله علیه وسلم درخواست کرد تا عملی را به او بیاموزد که با انجام آن، هم محبت الله متعال و هم محبت مردم را به دست آورد، پیامبر اکرم صلی الله علیه وسلم در پاسخ به او فرمودند: اگر فضول و زواید دنیا را که سودی برای آخرتت ندارد رها کنی، و آنچه را که ممکن است به دینت آسیب برساند ترک گویی، الله متعال تو را دوست خواهد داشت، و نیز اگر از آنچه مردم در اختیار دارند (از متاع دنیوی) چشم بپوشی، مردم تو را دوست خواهند داشت؛ چرا که مردم به طور فطری دنیا را دوست دارند، و هر کس که در آن با ایشان رقابت و ستیز کند، مورد نفرت شان قرار می گیرد، و کسی که آن را برای شان واگذارد، محبوب دلهای شان می گردد.

explain-icon

از فوائد حدیث

  • فضیلت زهد و پارسايی: که به معنای ترک آن چیزی است که در آخرت سودی ندارد.
  • مرتبه و جایگاه زهد برتر از ورع (پرهیزگاری) است؛ زیرا ورع، ترک چیزی است که ممکن است زیانبار باشد، اما زهد، ترک چیزی است که در آخرت سودمند نیست.
  • سندی در تفسیر خود می گوید: دنیا در نظر مردم محبوب است، بنابراین هر کس که در آن با ایشان به ستیز و رقابت برخیزد، به همان میزان نزدشان منفور می گردد، و کسی که آنان و محبوب شان (دنیا) را رها کند، به همان اندازه در دل های شان محبوبیت می یابد.