Bir adam, Nebî -sallallahu aleyhi ve sellem-'e gelip, kendisine bir amel göstermesini ve onu işlediğinde Allah’ın da insanların da kendisini sevmesini istediğini söyledi. Bunun üzerine Nebî -sallallahu aleyhi ve sellem- şöyle buyurdu: Allah seni, dünyada ihtiyaç fazlasını, âhirette sana fayda sağlamayacak şeyleri ve dinine zarar verebilecek hususları terk ettiğinde sever. İnsanlar ise, onların elindeki dünyalığa rağbet etmediğinde seni severler. Çünkü insanlar tabiatları gereği dünyayı severler; kim onlarla dünya hususunda yarışırsa ondan hoşlanmazlar, kim de onu onlara bırakırsa onu severler.