پێغەمبەر -صلى اللە علیە وسلم- باسی ئەوە دەکات کە «ئەوەی بڵێت: (لَا إلَهَ إلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ، لَهُ الْمُلْكُ، وَلَهُ الْحَمْدُ، وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ)». ماناکەى: هیچ پەرستراوێک شایستەى پەرستن نییە بە هەق وڕاستی جگە لە الله، وهیچ شەریک وهاوبەشێکی نییە، وهەموو شتێک بەتایبەت وتەواو موڵکی ئەوە، وتەنها ئەو شایستەى ستایش و وەسفکردنە لەگەڵ خۆشەویستی و بەمەزندانان، وئەو لە سەر ئەنجامدانی هەموو کارێک توانادارە. ئەوەى ئەم زیکرە دە جار بڵێت لەڕۆژێکدا؛ ئەوا پاداشتی وەکو پاداشتی ئەو کەسە وایە کە دە کۆیلە ئازاد دەکات لەنەوەکانى ئیسماعیلی کوڕی ئیبراهیم -علیهما الصلاة والسلام-، و بەتایبەت باسی نەوەکانى ئیسماعیلی کرد -علیه السلام- چونکە ڕێزدارترینن.

• فەزڵ ومەزنی ئەم زیکرە کە بەتاکدانانى الله ی تێدایە: لە ئولوهیەتیدا -خودایەتی وپەرستراوێتیدا-، ولە موڵک وخاوەندارێتی، ولە حەمد وستایشکردن، ولە توانا ودەسەڵاتی ڕەهای.
• هەرکەسێک ئەم زیکرە بڵێت بەم بڕە جا بەدوای یەک بێت یان بە جیا ؛ ئەوا پاداشتەکەى دەستدەکەوێت.

1. سه‌ره‌كی
2. فەزڵەکان وئادابەکان
3. فەزڵەکان
4. فەزڵی زیکر کردن
5. فەرموودە

• هیچ کردەوەیەکی نەوەى ئادەم ڕزگاری ناکات لە سزای خواى گەورە وەکو یادی خواى گەورە
• سوێند بە ئەو زاتەی کە نەفسی منی بە دەستە، ئەگەر گوناهـ وتاوان نەکەن؛ ئەوا خواى گەورە ئێوە دەمرێنێت، وپاشان کەسانێک دێن کە گوناهـ وتاوان دەکەن، ودەستبەجێ داواى لێخۆشبوون لە خواى گەورە دەکەن؛ بۆیە لێیان خۆش دەبێت...
• لەو شەوەی کە شەو ڕەویم پێکرا گەیشتم بە ئیبراهیم -علیه السلام-، پێی فەرمووم: ئەی موحەمەد لە منەوە سەلام بگەیەنە ئومەتەکەت
• خواى گەورە دەفەرموێت: من لەگەڵ بەندەکەمدام ئەگەر زیکر ویادی من بکات ولێوەکانی بجووڵنێت بە یادکردنم