علی بن ابی طالب ـ رضی الله عنه ـ خبر می‌دهد که از ایشان بسیار مذی خارج می‌شد - و مذی آبی است شفاف و رقیق و لزج که هنگام شهوت یا پیش از جماع از انسان خارج می‌شود -، و نمی‌داند که وقتی مذی خارج می‌شود چه کاری انجام دهد. و از اینکه خود در این مورد از پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ بپرسد، شرم می‌کند زیرا همسرش فاطمه، دختر پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ بود. بنابراین از مقداد بن اسود می‌خواهد که در این‌باره از پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ بپرسد. و پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ چنین پاسخ می‌دهد که: آلت خود را می‌شوید، سپس وضو می‌گیرد.

• فضیلت علی بن ابی طالب رضی الله عنه، زیرا حیا مانع او نشد که این سؤال را با واسطه بپرسد.
• جواز نیابت در پرسش شرعی.
• جواز خبر دادن انسان از چیزی در مورد خود که از آن شرم می‌کند، به سبب مصلحت.
• نجاست مَذْی و وجوب شستن آن از بدن و لباس.
• خروج مَذْی از باطل کننده‌های وضو است.
• وجوب شستن آلت و بیضه‌ها به دلیل ورود آن در حدیثی دیگر.

1. صفحه ی اصلی
2. فقه و اصول فقه
3. فقه عبادات
4. طهارت
5. پاک كردن نجاست ها
6. بروز رسانی

• هرگاه به محل قضای حاجت رفتید [به هنگام ادرار و مدفوع] نه رو به قبله کنید و نه پشت به قبله؛ بلکه رو به سمت شرق یا غرب کنید
• شستن خون کفایت می کند و اثر آن ضرری برای تو ندارد.
• صحرانشينی آمد و در قسمتی از مسجد ادرار کرد.
• آن (گربه) نجس نيست؛ بلکه از حيواناتی است که اطراف شما (درخانه های تان) می گردند.