এজন ব্যক্তিয়ে নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ ওচৰলৈ আহি, এনেকুৱা এজন ব্যক্তি সম্পৰ্কে বিধান জানিব বিচাৰিলে, যিয়ে এই নিয়্যতেৰে যুদ্ধ কৰে যে, যাতে তেওঁ আল্লাহৰ ওচৰত প্ৰতিদানো লাভ কৰে আৰু মানুহৰ মাজত যাতে তাৰ সুনাম হয়। তেনেকুৱা ব্যক্তিয়ে সঁচাই সুপ্ৰতিফল লাভ কৰিবনে? ইয়াৰ উত্তৰত ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে ক'লে যে, সি একো ছোৱাব লাভ নকৰিব। কাৰণ তাৰ নিয়্যতত ইখলাচ নাই। ব্যক্তিজনে নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামক প্ৰশ্নটো তিনিবাৰ কৰিলে, ইপিনে নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামেও গুৰুত্ব সহকাৰে একেটাই উত্তৰ দিলে যে, সি কোনো ছোৱাব লাভ নকৰিব। ইয়াৰ পিছত নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে আল্লাহৰ ওচৰত আমল কবূল হোৱাৰ নিয়ম উল্লেখ কৰি ক'লেঃ মহান আল্লাহে সেই আমল কবূল কৰে যিটো নিৰ্ভেজালভাৱে একমাত্ৰ তেওঁৰ উদ্দেশ্যে কৰা হয়, য'ত আন কাৰো অংশীদাৰিত্ব নাই। একমাত্ৰ আল্লাহৰ সন্তুষ্টি অৰ্জনৰ বাবে হ'ব লাগিব।