Peygamber Efendimiz -sallallahu aleyhi ve sellem- bir gün sabah namazını kıldı ve: Falanca bizim bu namazımıza katıldı mı? diye sordu. Sahabeler: Hayır dediler. Sonra şöyle dedi: Falanca namaza katıldı mı? diye başka biri hakkında sordu. Dediler ki: Hayır. Bunun üzerine Peygamber Efendimiz -sallallahu aleyhi ve sellem- şöyle buyurmuştur: Sabah ve yatsı namazları münafıklara en ağır gelen namazlardır. Çünkü iki namaz vaktinde tembellik ağır basar ve karanlıkta görünmeyecekleri için riyakârlık yapabilecekleri bir durum olmaz. Ey iman edenler! Eğer sabah ve yatsı namazlarının sevabı ve fazladan ecri -çünkü sevap, zorlukla orantılıdır- bilseydiniz, eller ve dizler üzerinde emekleyerek bile olsa bu iki namaza gelirdiniz. İmama olan yakınlık bakımından ilk saf, meleklerin safının Allah Teâlâ'ya olan yakınlığı gibidir ve eğer Müminler ilk safın faziletini bilselerdi onun için yarışırlardı. Bir kimsenin başka bir kişi ile kıldığı namaz, sevap ve sonuç bakımından tek başına kıldığı namazdan daha üstündür ve iki kişiyle kıldığı namaz da bir kişiyle kıldığı namazdan daha hayırlıdır. Namaz kılanların çok olduğu namaz, Allah katında daha sevimli ve daha hayırlıdır.