Naglinaw ang Propeta (basbasan siya ni Allāh at pangalagaan), habang siya ay nagsasalita sa mga tao, ng dalawang dakilang kalamangan: A. Na ang sinumang nagsagawa ng wuḍū' saka nagpahusay ng wuḍū', naglubus-lubos nito, nagpalubos nito, nagkumpleto nito sa paraang batay sa sunnah, at nagbigay sa bawat bahagi ng karapatan nito sa tubig, pagkatapos nagsabi: "Ashhadu an lā ilāha illa –llāhu wa-anna muḥammadan `abdu –llāhi wa-rasūluh (Sumasaksi ako na walang Diyos kundi si Allāh at na si Muḥammad ay Lingkod ni Allāh at Sugo Niya)," malibang bubuksan para sa kanya ang walong pinto ng Paraiso, na papasok siya mula sa alinman sa mga ito na loloobin niya. B. Na ang sinumang nagsagawa ng ganitong wuḍū' na ganap na kumpleto, pagkatapos tumayo matapos ng wuḍū' na ito saka nagdasal ng dalawang rak`ah, habang nagtutuon sa dalawang ito sa pamamagitan ng puso niya sa pagpapakawagas at kataimtiman, at nagpakumbaba sa pamamagitan ng mukha at lahat ng mga bahagi ng katawan niya kay Allāh, magigindapat para sa kanya ang Paraiso.

• Ang kadakilaan ng kabutihang-loob ni Allāh (napakataas Siya) dahil sa pagbibigay Niya ng malaking pabuya sa madaling gawain.
• Ang pagkaisinasabatas ng paglubus-lubos ng wuḍū' at pagkaganap nito, ang pagdarasal ng dalawang rak`ah nang may kataimtiman matapos nito, at ang natatamo dahil dito na dakilang pabuya.
• Ang paglulubus-lubos ng pagsasagawa ng wuḍū' at ang pagsambit matapos nito ng dhikr na ito ay kabilang sa mga kadahilanan ng pagpasok sa Paraiso.
• Ang pagsasakaibig-ibig ng pagsabi ng dhikr na ito para sa maliligo rin.
• Ang pagsisigasig ng mga Kasamahan sa kabutihan na pagpapakatuto ng kaalaman, pagpapalaganap nito, at pagtutulungan nila roon at sa mga nauukol sa pamumuhay nila.
• Ang pagsambit ng dhikr matapos ng wuḍū' ay may pagpapawagas ng puso at pagdadalisay nito mula sa Shirk, kung paanong ang pagsasagawa ng wuḍū' ay may pagdadalisay ng katawan at pagpapawagas nito mula sa karumihan.