Паёмбар (Салому дуруди Аллоҳ бар ӯ бод) уммати худро ба парҳезгорӣ ва паноҳгоҳи судманд ҳидоят мекунад, ҳар кас бояд ба он аз хатаре, ки ҳангоми истиқрор дар ҳар ҷое аз рӯӣ замин битарсад, хоҳ дар мусофират бошад ё дар саёҳат ва ё дар ғайра, ба калимаҳои комили Аллоҳ, ки дар фазлу баракат ва судмандӣ комил ва аз ҳар айбу нуқсон солим аст, аз шарри ҳар махлуқот, ки дар он шарр аст паноҳ бибарад, дар натиҷа то замоне дар он манзилгоҳ аст, аз ҳар озоре дар амон бимонад.

• Паноҳ бурдан ба Аллоҳ, ба ном ва сифатҳои Ӯ Таъоло ибодат аст.
• Паноҳ бурдан ба каломи Аллоҳ ҷоиз аст, зеро он яке аз сифатҳои Ӯ Таъоло аст, бар хилофи паноҳ бурдан ба дигар махлуқот, ки ширк аст.
• Фазилат ва баракати ин дуъо.
• Паноҳ бурдан бо зикр ва дуоҳо сабаби дар амон мондан аз шар ва бадиҳост.
• Паноҳ бурдан ба ғайр аз Аллоҳ, ба монанди ҷин, ҷодугар, фолбинон ва ғайра нораво аст.
• Машруъияти ин дуо барои касоне, ки дар хона ва ё дар сафар қарор доранд.

1. Асосӣ
2. Фазоил ва одоб
3. Фиқҳи дуоҳо ва зикрҳо
4. Зикрҳо дар бораи пешомадҳо
5. Ҳадис

• Он шайтоне аст, ки номаш Хинзаб аст, пас ҳар вақт эҳсосаш кардӣ, аз ӯ ба Аллоҳ паноҳ бибар (Аъузу биллоҳ бигӯ) ва се бор ба тарафи чапат туф бикун...