Паёмбар (Саллалоҳу алайҳи ва саллам) ба се чиз амр намудааст: Якум: Парҳезгорӣ аз Аллоҳ Таъоло, бо анҷом додани воҷиботаш ва тарк намудани муҳаррамоташ, дар ҳар макон, замон ва ҳолат, пинҳон ва ошкоро, дар неъмат ва мусибат ва ғайра. Дуюм: Агар муртакиби гуноҳе шудӣ, пас аз он кори неке анҷом деҳ, аз қабили намоз, садақа, некӣ ба мардум, силаи раҳм, тавба ва ғайра. Зеро ин амали нек гуноҳро пок месозад. Сеюм: Бо мардум бо ахлоқи нек муомила кун, аз қабили табассум дар рӯйи онҳо, нармӣ ва мулоимат, кумак кардан ба дигарон ва манъи озору азияти мардум.

• Фазлу карами Аллоҳ Таъоло бар бандагонаш дар раҳмат, мағфират ва бахшиши Ӯ.
• Ин ҳадис се ҳақро дарбар мегирад: Ҳаққи Худованд - бо парҳезгорӣ ва иҷрои фармони Ӯ; ҳаққи нафс - бо анҷоми корҳои нек пас аз корҳои бад, то ки пок шавад; ҳаққи мардум - бо муомилаи нек, ахлоқи хуб, нармӣ ва рафтори хуб бо онҳо.
• Тарғиб ва ташвиқ ба анҷоми корҳои нек пас аз гуноҳон ва ахлоқи неки хуш яке аз хислатҳои парҳезгорист. Азбаски, мардум ниёз ба фаҳмидани аҳамияти онро доранд, он ҷудо зикр карда шудааст.

1. Асосӣ
2. Фазоил ва одоб
3. Фиқҳи ахлоқ
4. Ахлоқи писандида
5. Ҳадис

• Осонгир бошед на сахтгир, муждадиҳанда бошед на мутанаффиркунанда
• Ба дурустӣ, он чи мардум аз панди паёмбарони пешин дарёфтаанд, ин аст: "Ҳар гоҳ шарм накардӣ, пас ҳар чи мехоҳӣ бикун»". [Шарму ҳаё дар ҳамаи шариатҳои осмонӣ писандида ва мавриди ситоиш будааст. Яъне, агар шарму ҳаё надошта бошӣ, ки туро а...
• Ҳар кӣ ба мардум раҳм намекунад, Аллоҳ Таоло ба ӯ раҳм намекунад
• Некӣ, ахлоқи нек аст, ва гуноҳ он чизест, ки дар дилат нооромӣ эҷод кунад ва нахоҳӣ ки мардум аз он огоҳ шаванд