Паёмбар (Салому дуруди Аллоҳ бар ӯ бод) фармудаанд, ки имони касоне комилтарин аст, ки ахлоқи нек доранд, яъне бо чеҳраи кушода ҳастанд, амалҳои нек анҷом медиҳанд, хушзабон ҳастанд ва ба касе озори онҳо намерасад. Беҳтарини муъминон ононе ҳастанд, ки беҳтарин барои занони хонаводаи худ ҳастанд , яъне: барои ҳамсарон, духтарон, хоҳарон ва дигар занони наздики худ, зеро онҳо аз ҷумлаи касоне ҳастанд, ки сазовори бархурд бо равиши неканд.

• Фазилати ахлоқи нек ва инки он аз шохаи имон аст.
• Амал аз имон аст ва имон зиёд ва кам мешавад.
• Эҳтироми Ислом ба зан ва ташвиқу тарғиб барои некӣ кардан ба онҳо.

1. Асосӣ
2. Фазоил ва одоб
3. Фиқҳи ахлоқ
4. Ахлоқи писандида
5. Ҳадис

1. Асосӣ
2. Фиқҳ ва усули фиқҳ
3. Фиқҳи оила
4. Никоҳ
5. Муошират миёни зану шавҳар
6. Ҳадис

• Ҳар кадоми шумо то он чиро, ки барои худ дӯст медорад, барои бародар (-и мусалмонаш) низ дӯст надорад, ҳанӯз имон наовардааст
• Парвардигор бандаи парҳезгор, сарватманд ва ниҳон (касе, ки амалҳояш барои дар пеши чашми мардум нест)-ро дӯст медорад
• Ҳар кадоми шумо то он чиро, ки барои худ дӯст медорад, барои бародар (-и мусалмонаш) низ дӯст надорад, ҳанӯз имон наовардааст
• Ба дурустӣ, он чи мардум аз панди паёмбарони пешин дарёфтаанд, ин аст: "Ҳар гоҳ шарм накардӣ, пас ҳар чи мехоҳӣ бикун»". [Шарму ҳаё дар ҳамаи шариатҳои осмонӣ писандида ва мавриди ситоиш будааст. Яъне, агар шарму ҳаё надошта бошӣ, ки туро а...