رسول الله صلی الله علیه وسلم هنگام ورود به مسجد می فرمودند: «أَعُوذُ بِاللَّهِ اِلْعَظِيمِ»، یعنی: پناه می برم به الله که ذات، شأن و صفاتش بزرگ است. «وَبِوَجْهِهِ الكَرِيْمِ»، یعنی: بخشنده ای که عطا و بخشش اش پایانی ندارد، (و سلطانه) یعنی: غلبه، قدرت و قهر او بر هر مخلوقش که بخواهد. (القدیم) یعنی ازلی و ابدی (من الشيطان الرجيم) یعنی: دور و طرد شده از رحمت الله متعال، یعنی: بار الها مرا از وسوسه، اغواء، وقدمهاى او، خطرهای او، زیبا جلوه دادن او، و گمراه کردن او محافظت نما، زیرا او سبب گمراهی و سوق دهنده بسوی اغواء و جهالت است. به عبدالله بن عمرو رضی الله عنه گفته شد: تنها همین؟ یعنی: آیا پیامبر صلی الله علیه وسلم فقط همین را فرموده است؟ گفت: بلی. پس هرگاه کسی وارد مسجد شود این دعا را بگوید؛ شيطان می گوید: اين شخص که وارد شد تمام وقت خود را از من محافظه نمود، روز و شب خود را.