Peygamber Efendimiz -sallallahu aleyhi ve sellem- camiye girdiğinde şöyle derdi: (Yüce Allah'a sığınırım) Allah'a ve O'nun sıfatlarına sığınırım. (Ve O'nun kerim vechine) Cömert ve bağışlayıcı oluşuna, (O'nun kuvvet ve galibiyetine), yarattıklarından dilediği kimseler üzerinde hakimiyeti, kudreti ve üstünlüğüne, (Kadim) Ezeli ve ebedi olan, (Kovulmuş Şeytan'dan) Allah’ın rahmetinden uzaklaştırılmış ve lanetlenmiş şeytandan. Yani Allah'ım, beni onun vesvesesinden, saptırmasından, adımlarından, kalbe fısıldadığı tehlikelerden, kötü telkinlerinden ve insanları yoldan çıkarmasından koru. Çünkü o, sapkınlığın sebebi, dalaletin ve cehaletin kaynağıdır. Abdullah b. Amr'a: "Bu kadar mı?" denildi. Yani; Peygamber Efendimiz -sallallahu aleyhi ve sellem- sadece bunu mu söyledi? O da: Evet dedi. Camiye giren biri şu duayı okursa; Şeytan şöyle der: Bu içeri giren kişi gecesiyle, gündüzüyle bütün vakitlerde kendini benden korudu.