เมื่อท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม เข้าไปในมัสยิด เขาจะกล่าวว่า: (ฉันขอความคุ้มครองต่ออัลลอฮ์ผู้ทรงฤทธานุภาพ) ฉันขอความคุ้มครองต่ออัลลอฮ์และพระคุณลักษณะของพระองค์ (และด้วยพระพักตร์อันสูงส่งของพระองค์) พระผู้ทรงกรุณาปรานีและผู้ให้อย่างสูงสุด (และสิทธิอำนาจของพระองค์) คือมีชัยเหนือเขา และความสามารถของพระองค์นั้นสามารถควบคุมและเอาชนะต่อผู้ที่พระองค์ประสงค์จากบรรดาสิ่งสร้างทั้งหลาย (ที่ไม่มีจุดเริ่มต้น) ดังเดิมเป็นนิรันดร์ (จากชัยฏอนผู้ถูกสาปแช่ง) ที่ถูกเนรเทศและขับออกจากความเมตตาของพระเจ้า นั่นคือ: ข้าแต่พระเจ้า ขอทรงปกป้องข้าพระองค์จากการกระซิบ การล่อลวง การย่างก้าว อันตราย การขอทาน และการหลงผิดของมัน เพราะมันเป็นต้นเหตุของการหลงทาง และคอยยุยงให้เกิดการล่อลวงและความไม่รู้ มีผู้กล่าวแก่อับดุลลอฮ์ บิน อัมรู ว่า “กล่าวแค่นี้หรือ?” กล่าวคือ ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม พูดเพียงเท่านี้หรือ? เขากล่าวว่า: ใช่ หากผู้ใดเข้าในมัสยิดกล่าวคำวิงวอนนี้ ชัยฏอนกล่าวว่า: คนที่เข้ามาในนี้ได้รับการปกป้องตนเองจากฉันตลอดเวลาทั้งกลางวันและกลางคืน