صحابه شبی با پیامبر صلی الله علیه وسلم بودند، پس به ماه شب چهاردهم نگریست و فرمودند: مؤمنان پروردگار خود را حقیقتا، به چشم سر، بدون آنکه دچار خطا شوند میبینند، و آنان هنگام دیدن او تعالی ازدحام نمیکنند و دچار مشقت نمیشوند. سپس رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند: اگر توانستید اسبابی را که شما را از نماز صبح و نماز عصر بازمیدارد از بین ببرید، چنین کنید و آن دونماز را به طور کامل در وقتشان به همراه جماعت ادا كنيد، زیرا این از اسباب نظر به چهرهٔ الله عزوجل است. سپس ایشان صلی الله علیه وسلم این آیه را خواندند: {وَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ قَبْلَ طُلُوعِ الشَّمْسِ وَقَبْلَ الْغُرُوبِ} (و پیش از برآمدن آفتاب و پیش از غروب به ستایش پروردگارت تسبیح گوی)