شبی صحابه با پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ بودند که ایشان به ماه شب چهاردهم مینگرد و میفرماید: مؤمنان پروردگار خود را حقیقتا و به چشم سر میبینند بیآنکه دچار خطا شوند و هنگام دیدن او تعالی گرفتار ازدحام و دچار مشقت شوند. سپس رسول الله ـ صلی الله علیه وسلم ـ فرمود: اگر توانستید از اسبابی دوری کنید که شما را از نماز صبح و نماز عصر بازمیدارد، چنین کنید و آن دو را به طور کامل به همراه جماعت در وقتشان انجام دهید، زیرا این از اسباب نگریستن به الله عزوجل است. سپس رسول خدا ـ صلی الله علیه وسلم ـ این آیه را میخواند: {وَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ قَبْلَ طُلُوعِ الشَّمْسِ وَقَبْلَ الْغُرُوبِ} (و پیش از برآمدن آفتاب و پیش از غروب به ستایش پروردگارت تسبیح گوی).