در این حدیث رسول الله صلی الله علیه وسلم می فرماید: چگونه در دنیا خوشحال و مسرور باشم و از آن لذت ببرم درحالی که قیامت نزدیک شده است و ملک مسؤول دمیدن در صور - یعنی اسرافیل - دهان بر صور نهاده و صورتش را مایل نموده و ساکت و منتظر و آماده است تا دستور دمیدن در صور صادر شود و در آن بدمد و اینگونه تمام کسانی که در آسمان ها و زمین هستند بمیرند و قیامت برپا شود؟ گویا این امر - یعنی نزدیکی قیامت - بر اصحاب رسول الله صلی الله علیه وسلم گران آمد و (آنان را نگران و آشفته نمود) در نتیجه پرسیدند: ما چه بگوییم یا رسول الله؟ رسول الله صلی الله علیه وسلم به آنان فرمود: بگویید: «حَسبُنَا اللهُ وَنِعمَ الوَكيل تَوَكَّلنا عَلَي اللهِ رَبَّنا»؛ یعنی: الله ما را کافیست و او سرپرست و کفیل ماست و او بهترین کفیل است و ما بر او توکل کردیم.