यस हदीसमा रसूल (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) ले भन्नु भएको छ, जसले एकेश्वरवादको वचन (कलमा-तौहीद) को अर्थलाई बुझेर, बोलीले उच्चारण गरेर गवाही दिन्छ र यसको निहतार्थ र मागहरूलाई पूरा गर्दछ, र मुहम्मद (सल्लल्लाहु अलैहि व सल्लम) अल्लाहको सेवक र दूत हुनुहुन्छ भनेर गवाही दिन्छ र येशू (अलैहिस्सलाम) अल्लाहको सेवक र दूत हुन् भनेर स्वीकार गर्दछ, यसका साथै, अल्लाहले येशुलाई आफ्नो आदेश "कुन" (सिर्जित भइहाल) शब्दबाट सृष्टि गर्नुभयो र उनी अल्लाहले सृष्टि गर्नुभएको रूह (आत्मा) हरूमध्ये एक थिए भनी स्वीकार गर्दछ, त्यसैगरी, उसले उनकी आमा मर्यम (अलैहस्सलाम) लाई यहूदीहरूको आरोपबाट पवित्र र निर्दोष भएको भनेर घोषणा गर्दछ। र स्वर्ग र नर्क दुवैको सत्यता र अस्तित्वमा विश्वास गर्दछ र स्वर्ग र नर्क अल्लाहको आशीर्वाद र दण्डको स्थान हुन् भनी स्वीकार गर्दछ, र यही आस्था राख्ने अवस्थामा त्यस व्यक्तिको मृत्यु भयो भने, उसको वासस्थान स्वर्ग हुनेछ, यद्यपि ऊ उपासनामा कमी गर्ने वा पापी नै किन नहोस्।