پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ در یکی از سفرهایش بود و مردم در محل خوابشان در میان وسایل و در خیمههایشان بودند که شخصی را به سوی مردم فرستاد تا آنان را امر کند که قلادههایی را که بر گردن شتران آویزان کردهاند، چه از زه - یعنی زه کمان - یا چیزهای دیگری مانند زنگوله یا نعل است باز کنند، زیرا آنان از ترس چشم زخم این چیزها را به حیوانات خود آویزان میکردند؛ بنابراین امر شدند که آنها را قطع کنند زیرا چیزی را از آنان دفع نمیکند و سود و زیان همه به دست الله است و در این باره شریکی ندارد.