ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม ห้ามไม่ให้เริ่มต้นกล่าวสันติสุขกับชาวยิวและชาวคริสต์ แม้ว่าพวกเขาจะเป็นผู้มีสัญญา ฉะไหนเล่าหากพวกเขาเป็นผู้ปฏิเสธประเภทอื่นๆ ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม อธิบายว่า ถ้าเราพบกับคนหนึ่งคนใดในหมู่พวกเขาบนถนน ให้เราบังคับเขาให้อยู่ในเส้นทางที่แคบที่สุด ดังนั้นผู้ศรัทธาคือผู้ที่เดินอยู่กลางถนนและผู้ที่หันเหคือผู้นอกรีตไม่ว่าในกรณีใด ๆ มุสลิมไม่ควรเป็นผู้ต่ำต้อยในทุกกรณี

• ไม่อนุญาตให้มุสลิมเริ่มทักทายให้สลามแก่ชาวยิว คริสเตียน หรือผู้นอกศาสนาอื่นๆ
• เป็นที่อนุญาตที่จะส่งคำทักทายกลับไปหาพวกเขา หากพวกเขาเริ่มต้นด้วยการทักทายโดยกล่าว: วะอะลัยกุม ความว่า: และแก่พวกท่าน
• ไม่อนุญาตให้มุสลิมจงใจทำร้ายผู้นอกศาสนาโดยจงใจคุกคามเขาโดยไม่มีเหตุผล เพื่อบังคับให้เขาเดินไปตามทางแคบ แต่หากถนนแคบหรือแออัด มุสลิมก็มีสิทธิ์มากกว่า และผู้ที่นอกศาสนาควรหลีกเลี่ยง
• การแสดงถึงศักดิ์ศรีของมุสลิมและความต่ำต้อยของผู้อื่น โดยไม่ใช้การกดขี่หรือคำพูดหยาบคาย
• การจำกัดคนนอกศาสนาเนื่องจากการไม่เชื่อในพระเจ้าผู้ทรงอำนาจ อาจเป็นเหตุผลให้พวกเขาเปลี่ยนมานับถือศาสนาอิสลาม พวกเขาจะได้รับการช่วยให้รอดจากนรก หากนั่นทำให้พวกเขารู้ถึงเหตุผล
• ไม่เป็นไร ที่มุสลิมจะพูดกับผู้ที่ไม่ศรัทธาว่า “คุณเป็นยังไงบ้าง สบายดีไหม คืนนี้คุณเป็นยังไงบ้าง?” และคำพูดในทำนองนี้ หากมีความจำเป็นต้องพูดเช่นนั้น เพราะคำห้ามที่มีในหะดีษนั้นหมายถึงการกล่าวคำสลาม (สันติสุข) โดยเฉพาะ
• อัล-ตอยบีย์ กล่าวว่า: ทัศนะที่ถูกเลือกคือไม่ควรเริ่มต้นกล่าวสลามกับผู้ที่กระทำบิดอะฮ์ (นวัตกรรมในศาสนา) และหากเขากล่าวสลามกับผู้ที่เขาไม่รู้จัก แต่ปรากฏว่าคนนั้นเป็นผู้ที่ไม่ใช่มุสลิมหรือเป็นผู้กระทำบิดอะฮ์ เขาควรกล่าวว่า: 'ข้าขอถอนคำสลามของข้า' เพื่อแสดงการดูแคลนเขา