ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิวะสัลลัม ได้ชี้แจงว่า แท้จริงอัลลอฮ์ได้กำหนดสิ่งต่างๆ ไว้และกำหนดหน้าที่ที่ต้องปฏิบัติ จึงต้องปฏิบัติตามและอย่าละเลยในสิ่งเหล่านั้นด้วยการละทิ้งหรือไม่ให้ความสำคัญ และพระองค์ได้ทรงกำหนดขอบเขตและการห้ามที่เป็นที่กำหนดไว้เพื่อป้องกันพวกเจ้าจากสิ่งที่พระองค์ไม่พอใจ ดังนั้นอย่าทำเกินกว่าที่ได้บัญญัติไว้ในหลักชารีอะห์ และสิ่งต้องห้ามก็อย่าได้รับประทาน หรือเข้าใกล้มัน และนอกจากนี้พระองค์ได้ละทิ้งมันไป และยังคงเงียบเกี่ยวกับมันด้วยความเมตตาต่อผู้ปวงบ่าวของพระองค์ ดังนั้นมันจึงยังคงเป็นที่อนุญาตตามหลักการ ดังนั้นอย่าค้นหามัน

• หะดีษบทนี้เป็นหลักฐานที่บ่งชี้ว่าอัลลอฮ์เป็นผู้บัญญัติกฎหมาย ดังนั้นกิจการทั้งหลายจึงอยู่ในพระหัตถ์ของพระองค์ (ซุบฮานะฮู)
• หะดีษบทนี้จะครอบคลุมทั้งในด้านการบังคับใช้กฎหมายและการอนุญาตให้กระทำ เนื่องจากบทบัญญัติทางศาสนาอาจเป็นสิ่งที่ไม่ได้กล่าวถึง หรือถูกกล่าวถึงแล้ว และยังอาจเป็นสิ่งที่ถูกบัญชาให้กระทำอย่างเป็นข้อบังคับ (วาญิบ) หรือเป็นสิ่งที่ส่งเสริมให้กระทำ (มุสตะฮับบ์) หรืออาจเป็นสิ่งที่ถูกห้าม (ฮะรอม) หรือเป็นสิ่งที่ไม่พึงประสงค์ (มะกรูฮ์) หรือเป็นสิ่งที่อนุญาต (มุบาห์)
• สิ่งใดก็ตามที่พระเจ้าทรงเงียบไว้ และไม่ได้บังคับ ไม่ได้จำกัด หรือห้าม นับเป็นสิ่งที่ได้รับอนุญาต (หะลาล)
• ความสามารถในการอธิบายที่ยอดเยี่ยมของท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม ซึ่งท่านได้นำเสนอหะดีษนี้ด้วยการแบ่งประเภทที่ชัดเจนและเข้าใจง่าย
• จำเป็นต้องรักษาการปฏิบัติศาสนกิจ (ฟัรฎู) ที่อัลลอฮ์ ตะอาลา ทรงกำหนดไว้
• ห้ามละเมิดขอบเขตของอัลลอฮ์ผู้ทรงฤทธานุภาพ

1. หน้าหลัก
2. ฟิกฮ์และหลักวิชาฟิกฮ์
3. บทลงโทษ
4. หะดีษ

• ผู้ใดที่กระทำความผิดที่ต้องรับโทษทางบทบัญญัติ แล้วเขาได้รับการลงโทษในโลกนี้ แน่นอนว่าอัลลอฮ์ทรงยุติธรรมเกินกว่าจะลงโทษปวงบ่าวของพระองค์ซ้ำอีกในวันอาคิเราะห์...