Паёмбар (Салому дуруди Аллоҳ бар ӯ бод) фармудаанд, ки имони мусалмон комил намешавад, то инки муҳаббати Паёмбар (Салому дуруди Аллоҳ бар ӯ бод)-ро бар муҳаббати модар, падар, писару духтар ва тамоми мардум муқаддам бидорад. Муҳаббати Паёмбар итоат ва пуштибонӣ аз ӯ ва тарки маъсиятро тақозо мекунад.

• Зарурати муҳаббати Паёмбар (Салому дуруди Аллоҳ бар ӯ бод) ва муқаддам донистани муҳаббати ӯ бар тамоми махлуқот.
• Аз нишонаҳои камоли муҳаббат: ҳимоят аз суннати Паёмбари Худо ва нисор кардани молу ҷон барои ӯст.
• Муҳаббати Паёмбар (Салому дуруди Аллоҳ бар ӯ бод) мусталзими итоат аз авомир, тасдиқи ончи фармудаанд, дурӣ аз ончи нахй кардаанд, тарки бидъат ва пайравӣ аз ӯ (Салому дуруди Аллоҳ бар ӯ бод) аст.
• Ҳаққи Паёмбар (Салому дуруди Аллоҳ бар ӯ бод) бузургтар ва мукамалтар аз ҳамаи мардумон аст, зеро ӯ сабаби ҳидояти мо аз гумроҳӣ, наҷот аз оташи дӯзах ва пирӯзӣ дар биҳишт аст.

1. Асосӣ
2. Фазоил ва одоб
3. Имониёт ва пандҳо
4. Амалҳои дил
5. Ҳадис

• Некӣ кардан ахлоқи хуб аст ва гуноҳ он аст, ки дар дилат нороҳатӣ биорад ва аз ошкор шуданаш дар байни мардум туро бадат ояд
• Албатта амалҳо вобаста ба ниятҳо ҳастанд ва барои ҳар шахс он чизе аст, ки ба қасди расидан ба он ният кардааст
• Худованд ба сурат ва моли шумо нигоҳ намекунад, балки ба дилҳо ва амалҳои шумо менигарад
• Савоби амалҳо вобаста бо ният аст; ва ҳар кас мувофиқи нияташ ҷазо дода мешавад