از انس ـ رضی الله عنه ـ روایت است که گفت: پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ فرمودند: «لَا يُؤْمِنُ أَحَدُكُمْ حَتَّى أَكُونَ أَحَبَّ إِلَيْهِ مِنْ وَالِدِهِ وَوَلَدِهِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَ»: «کسی از شما ایمان نمیآورد تا آنکه من نزد او از پدرش و فرزندش و همهٔ مردم محبوبتر باشم».
صحیح است - بخارى و مسلم در روايت آن اتفاق دارند
پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ به ما خبر میدهد که ایمان مسلمان کامل نمیشود تا آنکه محبت رسول الله ـ صلی الله علیه وسلم ـ را بر محبت مادرش، پدرش، پسرش، دخترش و همهٔ مردم مقدم بدارد و اقتضای این محبت، اطاعت از پیامبر و یاری او و ترک نافرمانی اوست.
از نکات این حدیث
واجب بودن محبت و دوست داشتن رسول الله ـ صلى الله عليه وسلم ـ و ترجیح و مقدم داشتن آن بر محبت هر مخلوقی.
از نشانههای کمال محبت، یاری و دفاع از سنت رسول الله و نثار جان و مال در این راه است.
اقتضای محبت پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ اطاعت از اوامرش و تصدیق اخبارش و دوری از هر آنچه نهی کرده و بازداشته و پیروی از او و ترک بدعت است.
حق پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ بزرگتر و تاکید آن از حق همهٔ مردم بیشتر است؛ زیرا او سبب هدایت ما از گمراهی و نجات ما از آتش و دست یافتن به سعادت و رستگاری بهشت است.