යම් ගැත්තෙකුට ඔහු එහි නොසිටින යම් භූමි භාගයක මිය යන්නට අල්ලාහ් තීන්දු කොට, නියම කළ විටෙක, ඒ වෙත අවශ්‍යතාවක් ඇති කර එහි යාමට ඉඩ සළසයි. පසු ව ඔහු එහි ඔහුගේ ප්‍රාණය අත්පත්කර ගනියි යනුවෙන් නබි (සල්ලල්ලාහු අලයිහි වසල්ලම්) තුමාණෝ පැහැදිලි කරති.

• මෙම හදීසය "තමන් කවර භූමියක මිය යන්නේ දැයි කිසිදු ආත්මයක් නොදනී" යන සර්වබලධාරී අල්ලාහ්ගේ ප්‍රකාශය තහවුරු කරන්නක් වේ.

1. මුල් පිටුව
2. ප්රතිපත්තිය
3. තීන්දු හා ඉරණම පිළිබඳ විශ්වාසය
4. නබි වදන

1. මුල් පිටුව
2. ආගමික නීති හා එහි මූලධර්ම
3. වත්පිළිවෙත් පිළිබඳ ආගමික නීති
4. මෘතදේහ
5. මරණය හා එහි නීති
6. නබි වදන

• මොහු වනාහි, නුඹලා මොහු කෙරෙහි යහපත පැසසුමට ලක් කළ අයෙකි. එබැවින් ඔහුට ස්වර්ගය නියම විය. මොහු වනාහි, නුඹලා මොහු කෙරෙහි අයහපත පැසසුමට ලක් කළ අයෙකි. එබැවින් ඔහුට අපා ගින්න නියම විය. නුඹලා මහපොළොවේ සාක්ෂිකරුවෝ වෙති....
• සැබැවින්ම ඔබ අතරින් කිසිවෙකු හෝ වේවා ඔහුගේ මැවීම ඔහුගේ මවගේ කුස තුළ දින හතළිහක කාලයක එක්ළැස් කෙරෙයි...
• අද දිනට පසුව මාගේ සහෝදරයා වෙත නොඅඬනු.
• “මියගිය තැනැත්තන් හට දොස් නොකියනු. සැබැවින්ම ඔවුන් ඉදිරිපත් කළ දෑ වෙතට ඔවුන් ළඟා වී ඇත.”