از مَطَر بن عُکامِس رضی الله عنه روایت است که گفت: رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند: «إِذَا قَضَى اللَّهُ لِعَبْدٍ أَنْ يَمُوتَ بِأَرْضٍ جَعَلَ لَهُ إِلَيْهَا حَاجَةً»: «اگر الله برای بندهای مقدر کند که در سرزمینی بمیرد، برای او در آنجا نیازی فراهم میکند».
صحیح است - به روایت ترمذی
پیامبر صلی الله علیه وسلم خبر میدهد که هرگاه الله برای بندهای مقدر کند که در سرزمینی بمیرد که در آن حضور ندارد، برای او در آنجا نیاز و کاری ایجاد میکند، پس بندهی مذکور به آنجا میرود و روحش در آنجا قبض میشود.
از نکات این حدیث
این حدیث مصداق این سخن الله عزوجل است که میفرماید: {وَمَا تَدْرِي نَفْسٌ بِأَيِّ أَرْضٍ تَمُوتُ} [لقمان: ۳۴] (و کسی نمیداند که در کدام سرزمین میمیرد).