"ලා ඉලාහ ඉල්ලල්ලාහ්" (අල්ලාහ් හැර වෙනත් දෙවියෙකු නැත) යන ඒක දේවවාදයේ වචනය, මිය යන අය ඉදිරියේ ප්‍රකාශ කරන මෙන් ද එය නැවත නැවත පවසා සිටින මෙන් ද නබි (සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්) තුමාණෝ අප දිරිමත් කර ඇත්තාහ. එය ඔවුන්ගේ අවසන් ප්‍රකාශය එම වචනය වනු පිණිසය.

• මිය යන අය ඉදිරියේ 'තල්කීන්' (ලා ඉලාහ ඉල්ලල්ලාහ් යැයි) පැවසීම නිර් දේශ කරන ලද සතුටුදායක ක්‍රියාවකි.
• මියැදෙන්නට සිටින පුද්ගලයා තල්කීන් පවසා සිටියේ නම් හෝ ඒ ගැන වටහා ගෙන සිටින්නේ නම් හෝ තල්කීනයට වඩා අමතර යමක් පැවසීම හෝ තල්කීනය වැඩිවාර ගණනක් පැවසීම පිළිකුල් සහගත ය. මන්ද එය ඔහුට කරදරයක් වී සුදුසු නැති යමක් ඔහු පවසා නොසිටිනු පිණිසය.
• නවවි තුමා මෙසේ පවසයි: එක් වරක් එය ඔහු පවසා සිටියේ නම්, ඉන් පසු වෙනත් කතාවක් ඔහු කතා කර තිබුණේ නම් මිස නැවත නැවතත් එය ඔහු වෙත පවසා සිටීමෙන් වැළකිය යුතුය. එය නැවත නැවතත් පවසා සිටීමේ අරමුණ ඔහුගේ අවසන් වචනය එය වීම ය.
• මිය යන පුද්ගලයා සමඟ සිටීම, ඔහුට එය මතක් කර දීම, ඔහුව සැනසීම, ඔහුගේ ඇස්දෙක වැසීම සහ ඔහුට කළ යුතු වගකීම් ඉටු කිරීම මෙම හදීසයේ ඇතුළත් වේ.
• මිය ගිය පසු හෝ වළ දැමීමෙන් පසු කබ්ර් ස්ථානයේ හෝ තල්කීන් පැවසීම ආගමික කටයුත්තක් නොවේ. මක්නිසාදයත් නබි (සල්ලල්ලාහු අලයිහි වසල්ලම්) තුමාණන් එවන් ක්‍රියාවක් සිදු කර නොමැති බැවිනි.

1. මුල් පිටුව
2. ආගමික නීති හා එහි මූලධර්ම
3. වත්පිළිවෙත් පිළිබඳ ආගමික නීති
4. මෘතදේහ
5. මරණය හා එහි නීති
6. නබි වදන

• යම් භූමියක මිය යන්නට යම් ගැත්තෙකුට අල්ලාහ් තීන්දු කළ විට, ඒ වෙත යාමට අවශ්‍යතාවක් ඔහුට ඇති කරන්නේය...
• කවරෙකු අල්ලාහ් හමුවීමට ප්රිය කරන්නේ ද අල්ලාහ් ද ඔහු හමුවීමට ප්රිය කරයි. කවරෙකු අල්ලාහ් හමුවීමට පිළිකුල් කරන්නේ ද අල්ලාහ් ද ඔහුව හමුවීමට පිළිකුල් කරයි....
• මොහු වනාහි, නුඹලා මොහු කෙරෙහි යහපත පැසසුමට ලක් කළ අයෙකි. එබැවින් ඔහුට ස්වර්ගය නියම විය. මොහු වනාහි, නුඹලා මොහු කෙරෙහි අයහපත පැසසුමට ලක් කළ අයෙකි. එබැවින් ඔහුට අපා ගින්න නියම විය. නුඹලා මහපොළොවේ සාක්ෂිකරුවෝ වෙති....
• අද දිනට පසුව මාගේ සහෝදරයා වෙත නොඅඬනු.