ابو قتاده الانصاري رضي الله عنه د یو قرضدار په لټه کې و چې ترې پټېده، هغه یې وموند، نو قرضدار ورته وویل: زه نادار یم او ستا د پور د ادا کولو لپاره پیسې نه لرم. نو ابو قتاده رضي الله عنه ورته قسم ورکړ چې پيسې نه لري؟ نو په الله یې قسم وکړ چې په خپله وینا کې ریښتونی دی. ابو قتاده رضي الله عنه وايي چې هغه له رسول الله صلی الله علیه وسلم څخه واورېدلي چې ویل یې: که څوک خوښ ګڼي او خوشحالېږي چې الله جل جلاله یې د قیامت د ورځې له سختیو او وحشتونو څخه وساتي نو د تنګ لاسي پوروړي سره دې سختي نه کوي، یعنې نېټه دې ورته اوږده کړي او پور دې ترې ورورسته وغواړي، او یا دې ورته د پور یوه برخه او یا ټول وبخښي.

• نادار کس ته وخت ورکول مستحب دي چې یو څه ورسره پيدا شي، او یا دا چې ټول پور او یا یې یوه برخه ورته پرېښودل شي.
• څوک چې له یو مؤمن څخه د دنیا یوه سختي لرې کړي، الله تعالی به ترې د قیامت د ورځې له سختیو څخه یوه لرې کړي، او بدله د عمل له جنس څخه ده.
• قاعده: فرائض له نفلو څخه غوره دي، خو کله ناکله یو نفلي عمل له فرضي عمل څخه غوره وي، تنګ لاسي انسان ته پور بخښل یو مستحب عمل دی، او پرې صبر کول، انتظار ورته ویستل او غوښتنه ترې نه کول فرض دي، نو دلته نفل له فرضو څخه غوره دي.
• دا حدیث د هغه چا په اړه دی چې تنګلاسی وي، نو دا معذرو دی او هغه څوک چې پور ځنډوي سره له دې چې پیسې لري، له رسول الله صلی الله علیه وسلم څخه روایت دی هغه فرمايلي چې: "د مالدار (لخوا پور ځنډول) ظلم دی".

1. کور‌پاڼه
2. فقه او اصول یې
3. د معاملاتو فقه
4. قرض
5. حدیث