တမန်တော်မြတ် ( ဆွလ္လလ္လာဟုအလိုင်းဟိဝစလ္လမ်)သည် ခင်ပွန်းသည်အား မိမိ၏ဇနီးသည်အပေါ် မတရားမှု၊ စွန့်ပစ်မှု၊ ကျောခိုင်းမှုသို့ ဦးတည်စေမည့် မုန်းတီးမှုမျိုးကို တားမြစ်တော်မူခဲ့သည်။ မပြည့်စုံမှုသည် လူ့သဘာဝပင်ဖြစ်သည်။ ခင်ပွန်းအနေဖြင့် ဇနီးသည်၏ မကောင်းသည့် အကျင့်စရိုက်တစ်ခုကို မနှစ်သက်လျှင်လည်း သူမ၌ အခြားကောင်းမွန်သည့် အကျင့်စရိုက်တစ်ခုကို တွေ့ရှိမည်ပင်ဖြစ်သည်။ သို့ဖြစ်၍ မိမိနှစ်သက်သည့် ကောင်းမွန်သည့်အချက်ဖြင့် ကျေနပ်လိုက်ရမည်ဖြစ်ပြီး မိမိမနှစ်သက်သည့် မကောင်းသည့်အချက်ပေါ် သည်းခံရမည်ဖြစ်သည်။ ထိုအချက်ကပင် ခင်ပွန်းသည်အား မိမိဇနီးကို ခွဲခွာချင်လောက်အောင် မုန်းတီးမှုမျိုး မဖြစ်စေဘဲ သည်းခံမှုရရှိစေမည်ဖြစ်သည်။