ဤဟဒီးဆ်တော်တွင် တမန်တော်မြတ်(ဆွလ္လလ္လာဟုအလိုင်ဟိဝစလ္လမ်)က ကျွန် တော်တို့အား အသိပေးမိန့်ကြားထားသည်မှာ မုချဧကန် မုအ်မင်န်သည် တစ်ခါ တစ်ရံတွင် သူ့ ၌ဖြစ်စေ၊ သူ၏ဥစ္စာပစ္စည်း၌ဖြစ်စေ၊ အခြားတစ်စုံတစ်ရာ၌ဖြစ်စေ ဘေးဒုက္ခများ ကျရောက်တတ်သည်။ အကယ်၍ ၎င်းမုအ်မင်န်သည် ယင်းဒုက္ခများပေါ် သည်းခံခဲ့သော် မုချဧကန် အလ္လာဟ်အရှင်မြတ်သည် ၎င်းအားအ ကျိုးကုသိုလ် ချီးမြှင့်မည်ဖြစ်သည်။ ဘေးဒုက္ခနှင့် ၎င်း၏ဆိုးကျိုးသည် ကြီးမားသည်နှင့်အမျှ အလ္လာဟ်အရှင်မြတ် ချီးမြှင့်မည့် အကျိုးကုသိုလ်လည်း ကြီးမားမည်ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် ကိုယ်တော်မြတ်(ဆွလ္လလ္လာဟုအလိုင်ဟိဝစလ္လမ်)က ရှင်းပြခဲ့သည်မှာ ဘေးဒုက္ခများသည် မုအ်မင်န်အား အလ္လာဟ်အရှင်မြတ် နှစ်သက်တော်မူသည့် လက္ခဏာများအနက်မှဖြစ်သည်။ အလ္လာဟ်အရှင်မြတ်၏ စီရင် ဆုံးဖြတ်မှုနှင့် (သက္ကဒီရ်) သတ်မှတ်ချက်သည် မုချဖြစ်ပေါ်လာမည်ဖြစ်သည်။ အကြင်သူသည် ၎င်းအပေါ်သည်းခံကာ ကျေနပ်ခဲ့လျှင် အမှန်တကယ်ပင် အလ္လာဟ်အရှင်မြတ်သည် ထိုအပေါ်မိမိ၏ကျေနပ်နှစ်သက်မှုကို ချီးမြှင့်တော်မူမည်ဖြစ်သည်။ဤသည်ပင် အကျိူးကုသိုလ်အဖြစ် လုံလောက်ပေသည်။ အကြင်သူသည် အလ္လာဟ်အရှင်မြတ်၏ စီရင်ဆုံးဖြတ်မှုနှင့် (သက္ကဒီရ်)သတ်မှတ်ချက်ကို သဘောတူနှစ်မြို့ခြင်းမရှိလျှင် အလ္လာဟ်အရှင်မြတ်သည် ၎င်းအား နှစ်မြို့တော်မူမည်မဟုတ်ပေ။ ဤသည်ပင် ပြစ်ဒဏ်အဖြစ် လုံလောက်ပေသည်။