ಅಲ್ಲಾಹನ ಗ್ರಂಥದಲ್ಲಿರುವ ಅತಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ವಚನದ ಬಗ್ಗೆ ಪ್ರವಾದಿಯವರು (ಅವರ ಮೇಲೆ ಅಲ್ಲಾಹನ ಕೃಪೆ ಮತ್ತು ಶಾಂತಿಯಿರಲಿ) ಉಬೈ ಬಿನ್ ಕಅಬ್ರೊಡನೆ ಕೇಳಿದರು. ಆದರೆ ಅವರು ಉತ್ತರ ಹೇಳಲು ಹಿಂಜರಿದರು. ನಂತರ ಅವರು ಅದು ಆಯತುಲ್ ಕುರ್ಸಿ “ಅಲ್ಲಾಹು ಲಾ ಇಲಾಹ ಇಲ್ಲಾ ಹುವಲ್ ಹಯ್ಯುಲ್ ಕಯ್ಯೂಮ್” ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಆಗ ಪ್ರವಾದಿಯವರು (ಅವರ ಮೇಲೆ ಅಲ್ಲಾಹನ ಕೃಪೆ ಮತ್ತು ಶಾಂತಿಯಿರಲಿ) ಅದನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡು, ಅವರ ಎದೆಯು ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಯುಕ್ತಿಯಿಂದ ತುಂಬಿದೆಯೆಂದು ಸೂಚಿಸಲು ಅದನ್ನು ತಟ್ಟಿದರು. ನಂತರ ಆ ಜ್ಞಾನವು ಅವರಿಗೆ ಸಂತೋಷವನ್ನು ನೀಡಲಿ ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನ ಸಂಪಾದನೆಯ ಮಾರ್ಗವು ಅವರಿಗೆ ಸುಲಭವಾಗಲಿ ಎಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದರು.