share_hadeeth
رسول الله صلی الله علیه وسلم وارد مسجد شد و پس از ایشان یکی از صحابه به نام "خَلّاد بن رافع" وارد مسجد شد و نمازی کوتاه و ناقص در افعال و اقوال خواند؛ چون از نمازش فارغ شد، نزد رسول الله صلی الله علیه وسلم آمده و سلام کرد و رسول الله صلی الله علیه وسلم پس از پاسخ دادن به سلامش به وی فرمود: «بازگرد و نماز بخوان که تو نماز نخواندی». آن شخص برگشت و دوباره نمازی مثل همان نماز قبلی خواند؛ سپس نزد رسول الله صلی الله علیه وسلم آمد که باز هم به ایشان فرمود: «بازگرد و نماز بخوان که تو نماز نخواندی». و این مساله سه بار تکرار شد؛ در بار سوم آن شخص گفت: سوگند به کسی که تو را به حق مبعوث کرده است، عملی بهتر از آنچه انجام دادم نمی دانم؛ شیوه ی درستِ نماز خواندن را به من بیاموز. زمانی که مشتاق کسب علم شد و نفسش بدان روی آورد و آماده ی پذیرفتن آن شد و احتمال فراموش کردن آموزش، بعد از تکرار چند بار نماز خواندن از بین رفت، رسول الله صلی الله علیه وسلم به وی فرمود: «چون برای نماز برخاستی، تکبیرة الاحرام بگو، بعد از خواندن سوره ی فاتحه، مقداری از قرآن که برایت میسر است بخوان، آنگاه رکوع نموده و در رکوع آرام بگیر، سپس از رکوع برخاسته و کاملا بایست و کمی در این حالت درنگ کن، آنگه به سجده برو و در سجده آرام بگیر، سپس سر از سجده بردار و کاملا بنشین؛ و به همین شیوه در تمام نمازهایت عمل کن؛ جز تکبیرة الاحرام که فقط در آغاز نماز در رکعت اول گفته می شود. و اینکه مراد از آنچه میسر است حداقل سوره ی فاتحه می باشد، برگرفته از روایات مختلف و دلایل دیگری است که در این زمینه وارد شده است.
