پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ در حدیث قدسی خبر داده است که الله عزوجل میفرماید: هرکه دوستی از دوستان مرا آزار دهد و او را خشمگین سازد یا از او کینه به دل گیرد، من با او اعلام دشمنی کردهام. ولی یعنی: مؤمن متقی؛ و بهرهمندی بنده از ولایت الهی به اندازهی ایمان و تقوای اوست. و مسلمان با چیزی به پروردگارش نزدیک نشده که نزد پروردگار محبوبتر از فرایض و ترک حرامها باشد. و بنده همچنان با نوافل به همراه فرایض به پروردگارش نزدیکی میجوید تا آنکه محبت الله را کسب کند. و چون الله او را دوست بدارد، او را در این چهار عضوش توفیق کار درست میدهد: او را در شنواییاش توفیق میدهد، پس جز آنچه الله دوست دارد نمیشنود. و او را در بیناییاش توفیق میدهد، پس جز به آنچه الله دوست دارد و رضایت او در آن است، نظر نمیکند. و دستان او را توفیق میدهد پس با دستانش جز آنچه باعث خشنودی الله است، انجام نمیدهد. و به پاهایش توفیق میدهد، بنابراین نمیرود مگر به سمت آنچه الله میپسندد و تلاش نمیکند مگر در راه خیر. با این همه، اگر از الله چیزی بخواهد، آنچه خواسته را به او عطا میکند، بنابراین مستجاب الدعوه میشود؛ و اگر به الله پناه ببرد او را پناه میدهد و از آنچه میترسد، در امان میدارد. سپس الله تعالی میفرماید: در چیزی تردد نکردم مگر در گرفتن جان مؤمن و این از روی رحمت به اوست؛ زیرا مؤمن مرگ را دوست ندارد چراکه دردناک است و الله درد مؤمن را نمیپسندد.