share_hadeeth
پیامبر صلی الله علیه وسلم خبر میدهد که وقتی الله بهشت و دوزخ را آفرید، به جبرئیل علیه السلام فرمود: به بهشت برو و به آن بنگر. پس جبرئیل به آنجا رفت و بهشت را بررسی کرد و سپس برگشت، آنگاه جبرئیل گفت: پروردگارا، به عزت تو سوگند که کسی دربارهٔ آن و نعمتها و مکارم و خیراتی که در آن هست نمیشنود مگر آنکه دوست دارد وارد آن شود و برای آن تلاش میکند. سپس الله بهشت را با ناخوشیها و سختیها از جمله انجام اوامر و دوری از نواهی پوشاند؛ بنابراین هرکه میخواهد وارد بهشت شود باید از این ناخوشیها بگذرد و آنها را رعایت کند. پس از آنکه الله عزوجل بهشت را با ناخوشیها پوشاند، فرمود: ای جبرئیل! برو و بهشت را ببین که او رفت و بهشت را دید، آنگاه آمد و گفت: پروردگارا، به عزت تو سوگند که بیم دارم به سبب سختیها و دشواریهایی که در راه بهشت است، کسی به آن وارد نشود. و هنگامی که الله آتش را آفرید، گفت: ای جبرئیل! برو و آن را ببین، پس رفت و آتش دوزخ را دید، سپس جبرئیل آمد و گفت: پروردگارا! به عزت تو سوگند که کسی دربارهٔ عذاب و سختیها و زجرهای آن نمیشنود مگر آنکه از داخل شدن به آتش متنفر شده و از اسباب وارد شدن به دوزخ دوری خواهد گزید. سپس الله عزوجل راه رسیدن به دوزخ را با شهوتها و لذتها پوشاند، آنگاه گفت: ای جبرئیل، برو و آن را ببین، پس جبرئیل رفت و آن را دید و برگشت و گفت: پروردگارا، به عزت تو سوگند آنقدر شهوتها و لذتها اطراف آن را گرفته که بیم دارم و میترسم کسی از آن نجات نیابد.
